معاون دانشجویی دانشگاه شیراز با انتشار پیامی، ضمن گرامیداشت هفته خوابگاه‌ها و اشاره به قدمت ۲۳ خوابگاه فعال در این دانشگاه، خوابگاه شهید مفتح را نماد هویت جمعی و خاطره‌سازترین نقطه دانشگاه خواند.

در پیام دکتر مهدی محمدی آمده است:

«از قدیمی‌ترین دیار تا بزرگ‌ترین خانۀ خیال‌انگیز خاورمیانه»

دانشجویان عزیز و همکاران گرامی؛

هفته خوابگاه‌ها، فرصت مغتنمی است تا با یادآوری عمق تأثیر این فضا، پرده از رازهای ناگفته آن برداریم.

خوابگاه، فقط یک مکان برای استراحت نیست؛ خانه دومی است که دانشجو پس از دوری از کاشانه پدری، آغوش آن را پناهگاهی امن، برای زیستن، آموختن و بالیدن می‌یابد.

دانشگاه شیراز به‌عنوان یکی از قدیمی‌ترین و معتبرترین دانشگاه‌های کشور، همواره افتخار میزبانی از هزاران دانشجوی مشتاق علم را داشته است. امروز با داشتن ۲۳ خوابگاه فعال، میراث‌دار نسلی از جوانان هستیم که در این فضاها، فرزانه زیسته‌اند. در این میان، «خوابگاه بزرگ شهیدمفتح (ره)»، نه‌تنها به‌عنوان قدیمی‌ترین خوابگاه دانشگاه، بلکه به‌عنوان بزرگ‌ترین خوابگاه دانشجویی خاورمیانه، نمادی از هویت جمعی و خاطره‌سازترین نقطه این سرزمین علمی است که به فرموده رهبر شهیدمان «دانشگاه در شیراز، دارالعلمی است در دارالعلم». دانشجویان بی‌شماری در این فضای بی‌نظیر رشد کردند، به بلوغ رسیدند و بال و پرِ پرواز به قله‌های کمال گشودند.

در این دوران طلایی، آنچه فراتر از کلاس‌های درس در ذهن و زبان و ضمیر ما ثبت می‌شود، حاصل همین زیست جمعی است. خوابگاه اینجا ساحتی خموش و بی‌صداست که رشد و سازگاری را به ما می‌آموزد؛ جایی که یاد می‌گیریم در کنار دیگری زیستن را، صبور بودن را، مسئولیت‌پذیری و همدلی و همراهی را تجربه کنیم.

و اما دلتنگ‌ترین جمله این روزهای ما...

چه افسوس بزرگی که در این اردیبهشت‌ماه بهشتی شیراز، به‌دلیل شرایط پیش‌آمده، جای دانشجویان عزیزمان در خوابگاه‌ها خالی است. راهروهای خوابگاه شهید مفتح و دیگر مجموعه‌ها، بی‌آن شور و هیجان زلال، پریشان صدای خوش و خاطره انگیز شماست. دلتنگ حضور گرمتان هستیم. دلتنگ آن شور دانشجویی است که سنگفرش‌های قدیمی این دانشگاه را جوان نگه می‌داشت.

امیدواریم به‌زودی زود، بار دیگر، رنگ و بوی زندگی و شادی را به این خانه دوم بازگردانید.

سال‌ها بعد، وقتی ورق‌های زندگی را مرور می‌کنیم، آن خاطرات بی‌بدیل نیمه‌شب‌های سخت شبِ امتحانی، انفجارخنده‌های زلال  و دل انگیز دور همی، همدلی‌های ساده و صمیمی، اما عمیق و حتی دلهره‌های شیرین روزهای اول آشنایی، در حافظه تاریخی ما حک می‌شود.

هرکدام از شما امروز درحال ثبت صفحات زرینی از خاطره‌انگیزترین روزهای عمر خویش هستید.

و اما سخن پایانی، با همکاران عزیزم، گمنامان این خانه؛ کارکنان خدوم و پرتلاش خوابگاه‌ها:

شما عزیزان که شبانه‌روزی و بی‌ادعا زحمت می‌کشید، تنها یک کارمند نیستید؛ شما نقش یک خانواده را برای این دانشجویان ایفا می‌کنید. از دلگرمی و امنیتی که با تلاش شما در خوابگاه حاکم است، صمیمانه سپاسگزارم.

بیایید همه با هم این هفته را قدر بدانیم. به امید روزهایی که طلوع دیدار دوبارۀ دوستان گرمی‌بخش این محفل فرزانه‌پرور است...

مهدی محمدی

معاون دانشجویی دانشگاه شیراز